درد مولایم علی و درد ما..

 « بسم الله الرحمن الرحیم »

 

 

درد مولا علی دو گونه است :

 

 

یک درد دردیست که از زخم شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس میکند و درد

 دیگر

دردیست که او را تنها در نیمه شبهای خاموش به دل نخلستان های اطراف مدینه

 کشانده و به

 ناله

در آورده است...

ما تنها بر دردی می گرییم که از شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس می کند.

اما این درد مولایم علی نیست ...!!!

دردی که چنان روح بزرگی را به ناله درآورده است، تنهایی است که ما آن را نمی شناسیم.

باید این درد را بشناسیم نه آن درد را، که علی درد شمشیر را احساس نمی کند...

و ما...

 

درد مولایم علی را

 

 

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•* 

 

« تا درودی دیگر بدرود »

|+|