( باب سعادت )

 

 

طریق عشق نه تنها به ما نمود علی * * * هزار باب سعادت به دل گشود علی

 

تو ای نکرده به عهدش وفا، نمیدانی * * * چه داشتی که ز کف دادی و چه بود علی

 

ز خویش رَستم و با یاد دوست پیوستم * * * مرا رساند به مقصود دل چه زود علی

 

هزار مرحله پیمود جان و جانان یافت * * * مرا به لطف عمیقش چو رَه نمود علی

 

به هیچکس ندهم گوهر حضورش را * * * مرا به مهر و وفا اول آزمود علی

 

هزار شکر به سوهان عشق، رنگ از دل * * * زلطف خاصۀ رَبّانیش زدود علی

 

ستوده است خداوندگار در ملکوت * * * زجمع پاکدلان هر که را ستود علی

 

 

« فکور » اگر به مرادی نسبته دل غم نیست

 

که بر سراسر عالم مراد بود علی

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•*

« تا درودی دیگر بدرود »

|+|