غریبانه ها :: « گاهی فقط نام مولا علی بغض را به اشک می رساند »

«« بی علی ماییم و اندوهی گناه وای بر ما وای بر این روزگار »»

گفتم :‌اي پير جهان ديده بگو

از چه تا گشته ، بدينسان كمرت

مادرت زاد ، به اين صورت زشت ؟

يا كه ارثي است تو را از پدرت ؟

ناله سر داد : كه فرزند مپرس

سرگذشت من افسانه ست

آسمان داند و دستم ،‌كه چه سان

كمرم تا شد و تا خورده شكست

هر چه بد ديدم از اين نظم خراب

همه از ديده ي قسم ديدم

فقر و بدبختي خود ،‌ در همه حال

با ترازوي فلك سنجيدم

تن من يخ زده در قبر سكوت

دلم آتش زده از سوزش تب

همه شب تا به سحر لخت و ملول

آسمان بود و من و دست طلب

عاقبت در خم يك عمر تباه

واقعيات ، به من لج كردند

تا ره چاره بجويم ز زمين

كمرم را به زمين كج كردند

تجلي گاهِ نور

علی ای افتخار آفرینش



      علی ای گوهر دریای بینش

علی ای پیشوای پاک بازان



   علی ای سر فراز سر فرازان

علی ای مظهر لطف خدایی



     تجلّی گاهِ نور كبريايي

علي اي قبله گاه شاه و درويش



    علي اي مرهم جانهاي دل ريش

علي اي عرش حق را زيب و زيور



      علي اي عبد خاص حیّ داور

علی ای منبع جود و کرامت



        علی ای شافع روز قیامت

ندارم غیر درگاهت پناهی



        تو بر حال دلِ زارم گواهي

غم عشق تو درجانم نهان است



      مرا نام خوشت ورد زبان است

« وزيري » را زتو روشن روانست

كه نام تو ورا ورد زبان است

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•*

« تا درودی دیگر بدرود »

|+|

نوشته شده توسط « الیکا » در ساعت 20:43